Hy wat geesdrif vermy, alles swart op wit wil hê,
gevoelens wat die oë laat glinster en die hart laat bons, versmaai, nie kan lag oor menslike foute nie …
hy sterf stadig.

Hy … of sy …
wat nie van ’n probleem ‘n uitdaging kan maak nie,
halfpad tou opgooi, nie vrae vra om meer te weet nie,
nooit die sekerheid vir die onsekere verruil om ‘n droom te volg nie …
hy sterf stadig.

Hy wat nie reis nie, nie lees nie, nie luister nie,
wie se arbeid nie sy hart verbly nie,
wat nie vrede het of goedheid in homself vind nie …
hy sterf stadig.

Hy wat sy eie vertroue vernietig, nie hulp kan aanvaar nie,
oor alles pieker en kla, die reën wat nie ophou of die son wat nie skyn nie …
hy sterf stadig.

Om waarlik te leef, is veel meer as asemhaal …
dis om vurig en hartstogtelik mens te wees.

Pablo Neruda: Die Slowly – Selected Poems

Afrikaanse verwerking: Marie de Kock

The post Stadige dood appeared first on Kruiskerk.

eenmaal was ek ‘n mens.

Wilma Stockenström

The post Vlug en aankoms appeared first on Kruiskerk.

Dat ons leef omdat U leef is die eerste
van alles wat wonderlik is.
’n Wisselvloei is daar tussen U en ons.
U vloei in ons in en ons in U, en in U word
ons arme vog gesuiwer en vernuwe,
en ons self keer uit U terug in ons in
deur die membraan wat tyd en wêreld is.
Membraan of illusie, so dun is dit, so nie,
so nêrens vir u begenadigdes —
dankie dat ons wat onsself versteek vir ons naastes
gans oop is vir U en U oop.
Dankie vir die gladder as asemhaling heen en weer
tussen U en ons; dat tyd en ewigheid
mekaar deurdring, nie twee is nie maar een.
Dankie God, vir dié wonder, waarin die harde seer
wat wêreld is, sagter as asem oplos en verdwyn.

Cussons, S., 1984. Membraan. Kaapstad: Tafelberg.

The post Gebed vir dié in die wêreld appeared first on Kruiskerk.

Ithaka

Constantine P. Cavafy (1863 – 1933)

Vertaling en herdigting deur Joan Hambidge

Wanneer jy vertrek na Ithaka
Versoek dat jou reis lank sal duur
vol avontuur en aanwysing.
Moenie bang wees
vir die Leistrigone, Siklope
of die woedende Poseidon nie:
jy sal dit nooit vind nie
solank jou gedagtes vlietend is, solank
‘n vreemde gevoel jou gees en liggaam aanraak.
Die Leistrigone en die Siklope,
woedende Poseidon, dié sal jy nooit ontmoet nie,
behalwe as jy hulle koester in jou siel, behalwe as jou siel hulle
oprakel voor jou.

Vra dat jou pad lank mag wees.
Jy het menige somerdagbreek om binne te gaan
-met watter dankbaarheid met watter vreugde-
en hawes om vir die eerste keer te sien:
om te vertoef by die Fenisiese handelsentra
om goeie ware te koop,
pêrel en koraal, amber en eboniet,
sensuele parfuums van elke soort,
oordadig welriekende parfuums soveel as wat jy begeer;
besoek vele Egiptiese stede,
om argiewe vol kennis van geleerdes te versamel.

Bewaar Ithaka vir altyd in jou gedagtes.
Jou aankoms daar is waarvoor jy bestem is.
Maar moet beslis nie die reis aanjaag nie.
Dit is beter dat dit vir jare talm, voortdobber
sodat wanneer jy die eiland bereik, jy reeds oud is,
ryk met wat jy langs die pad verwerf het,
met geen verwagting dat Ithaka jou sal verryk nie.
Ithaka het aan jou daardie skitterende reis gegee.
Sonder haar sou jy nooit begin het nie.
Sy het niks anders om jou aan te bied nie.
En as jy haar arm vind, het Ithaka jou nie mislei nie.
Hoe wys het jy nie uit ondervinding geword nie,
want kyk, jy verstaan al reeds wat hierdie Ithakas beteken.

‘n Paar woorde in die gedig mag toeligting nodig hê:

Die Leistrogone (Laistrogonians, Laestrygones)

‘n Barbaarse ras mensvreters wat Odysseus in sy omswerwing teëgekom het. Die Grieke het hulle aan die ooskus van Sisilië, in die vlaktes van Leontini, geplaas. Vandaar die naam van hierdie streek as die Laestrygonii Campi.

Die Siklope (Cyclops, Cyclopes)

Homeros het hulle beskryf as ‘n ras van wettelose reuse wat as skaapwagters in die oostelike deel van Sisilië geboer het. Hulle was mensvreters wat hulle nie aan Zeus gesteur het nie, maar was kundige veeboere. Elkeen het net een oog in die middel van sy voorkop gehad. Odysseus het die leier van die Siklope, Polyphemus, verblind maar hierdeur vir hom die haat van Poseidon, Polyphemus se vader, op die hals gehaal.

Poseidon

Die god van die see. Die Romeine het hom Neptunis genoem. Hy was ‘n broer van Zeus, maar nie so magtig nie. Hy was woedend vir Odysseus omdat hy Polyphemus, die Sikloop, verblind het en het dit vir Odysseus moeilik gemaak om huiswaarts te reis.

(Toeligting deur Kay de Villiers)

Ithaka in Engels

The post Ithaka – Afrikaans appeared first on Kruiskerk.

(Translator Rae Dalven)

When you set out for Ithaka
ask that your way be long,
full of adventure, full of instruction.
The Laistrygonians and the Cyclops,
angry Poseidon – do not fear them:
such as these you will never find
as long as your thought is lofty, as long as a rare
emotion touch your spirit and your body.
The Laistrygonians and the Cyclops,
angry Poseidon – you will not meet them
unless you carry them in your soul,
unless your soul raise them up before you.

Ask that your way be long.
At many a Summer dawn to enter
with what gratitude, what joy –
ports seen for the first time;
to stop at Phoenician trading centres,
and to buy good merchandise,
mother of pearl and coral, amber and ebony,
and sensuous perfumes of every kind,
sensuous perfumes as lavishly as you can;
to visit many Egyptian cities,
to gather stores of knowledge from the learned.

Have Ithaka always in your mind.
Your arrival there is what you are destined for.
But don’t in the least hurry the journey.
Better it last for years,
so that when you reach the island you are old,
rich with all you have gained on the way,
not expecting Ithaka to give you wealth.
Ithaka gave you a splendid journey.
Without her you would not have set out.
She hasn’t anything else to give you.

And if you find her poor, Ithaka hasn’t deceived you.
So wise you have become, of such experience,
that already you’ll have understood what these Ithakas mean.

Ithaka in Afrikaans

The post Ithaka – Engels appeared first on Kruiskerk.